കണ്ണുനീരിലെ കനവുകൾ.

എരിയും ഈ ഹൃദ്യം മഴുകുത്തിരി പോൽ

ഉരുകിയോഴുകും മിഴിനീർ തുള്ളികളായി

ജീവിതം ഉരുകി തീരുവാൻ കാലമായി

അരികിൽ നീ എത്തിടുമ്പോൾ

ഹൃദ്യം എരിഞ്ഞ് തിർന്നിടും

ഉരുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ ബാക്കി കാണും

തിരിച്ചറിയുമോ നീയാ
കണ്ണുനീരിലെ കനവുകൾ.

കുളിർമഴ

മഴയായി വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളിയും
മണ്ണിന് കുളിർമ്മ പകരും
തേനായി പൊഴിയുന്ന ഓരോ മൊഴിയും
മനസ്സിൽ പനിനീര്‍തുള്ളിപോല്‍ നിറയും
കനവിൽ കനലായി എരിയുന്ന മോഹങ്ങൾ
മനസ്സിൽ നിനക്കായുള്ള ദാഹം തീർത്തു
കണ്ണിൽ നിനക്കുവേണ്ടി മോഹം തളിർത്തു
പെയ്യുമോ നീ കുളിർമഴ പോലെ...

മനസ്സിലെ ഓർമ്മകൾ.

തിരകൾ പോലെയാണ് ഓർമ്മകൾ

നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് മനസ്സിനെ തഴുകി കടന്നുപോകും

തൂവൽ പോലെയാണ് മനസ്സ്

തനിച്ചിരിക്കുന്ന നേരത്ത് ഓർമ്മകളെ തലോടി ഉണർത്തും.

ഒരു വട്ടം കൂടി

വിട പറഞ്ഞ വഴികളിൽ
പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കൾ നൽകിയ
മധുരമുള്ള ഓർമ്മകളെ താലോലിക്കുമ്പോൾ
അറിയാതെ കൊതിച്ചുപോകുന്നു
ആ വഴികളിലൂടെ ഒന്നുകൂടെ നടക്കുവാൻ.

എവിടെ നീ ?

മഴത്തുള്ളികൾ കൈനീട്ടി പിടിക്കുമ്പോൾ

മഴവില്ലായി നീ വിരിയുന്നോയെന്ന് 

നോക്കിനിൽക്കും

പുഴയിലെ വെള്ളം കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരുമ്പോൾ

ഓളങ്ങളിൽ നിൻ്റെ മുഖം തെളിയുന്നൊയെന്ന് 

നോക്കിനിൽക്കും

നീലാകാശത്ത് വർണങ്ങൾ വിരിയുമ്പോൾ

നക്ഷത്രമായി നീ മിന്നുന്നോയെന്നു 

നോക്കിനിൽക്കും

 മുല്ല വള്ളിയിൽ മൊട്ട് വിരിയുമ്പോൾ

പുമ്പാറ്റയായ്‌ നീ വരുന്നോയെന്ന് 

നോക്കിനിൽക്കും